Winkel je weg

De zomer is net begonnen, dus natuurlijk is de zomermode alweer in de uitverkoop! Hoewel ik ondertussen genoeg horrorverhalen over kleren en de kledingindustrie heb gelezen en gezien, is een ‘sale’ bordje toch vrij onweerstaanbaar. Bovendien breekt me het zweet gelijk uit als ik zie wat voor truien en broeken in de winkels hangen met 35 graden buiten.

Maar kleding is allang niet meer iets dat men fysiek doet. Een tijdje geleden liep ik met een vriendin een winkelcentrum in. Bij het juwelierszaakje werd eerst druk onderhandeld over alle prijzen, die helaas toch erg vast bleken te staan. Terwijl allerlei sieraden gerangschikt werden naar geschiktheid, nam mijn vriendin ook stiekem wat foto’s van de producten. Meekijkend over haar schouder zag ik dat gelijk een vergelijking werd gemaakt met andere oorbellen die online verkrijgbaar waren en er ongeveer hetzelfde uitzagen. Niet genoeg echter, dus er werd alsnog in persoon een slag geslagen.

Nu heb ik zelf een vrij grote afkeer van online kleren kopen. Nadat ik een jaar of 5 geleden in een onbestemd moment iets van 5 kledingstukken bij H&M online bestelde en ze na aankomst allemaal niet bleken te passen, had ik gelijk mijn buik vol van online kleren kopen. Bovendien heb ik de goede gewoonte lang te twijfelen over kledingstukken, liefst meerdere malen per dag (of indien mogelijk per week) binnen te gaan en dan nogmaals 20 minuten diep na te denken alvorens het toch niet te kopen.

Hoewel in China alles online verkrijgbaar is, maakt dit de verleiding niet groter. Uiteraard zijn er ook plekken waar de grote merken hun kleding verkopen, maar het komt nog steeds inefficiënt op mij over om eerst iets te bestellen, dan het te passen en vervolgens mogelijk weer terug te sturen. Daar komt uiteraard bij dat voor de echte bodemprijzen, er een extra, onvermijdelijk verrassingselement bij komt kijken. Want hoe je truitje, rokje of jurkje er echt uitziet, weet je pas als het uit de verpakking komt.

Dus het hangt er uiteindelijk maar net vanaf waar jij winkelplezier aan beleeft. Koop je liever de kleding die je ziet en goed past in de winkel, of bestel je liever een verrassingspakket wat na een thuismodeshow waarschijnlijk grotendeels teruggaat? Of als je op zoek bent naar een bepaalde stijl, dan kun je hier wat inspiratie opdoen!

Good looks never go out of style

It is no surprise that both the Netherlands and China have very different opinions on what constitutes good clothing and nice style. You could almost say they are polar opposites, with the Chinese often adhering to more is more and the Dutch to less is more.

But that is of course not the complete picture. Let me paint a short overview of the female looks that can be seen in both countries on the streets:

Standard attire:

Denim Dutchies – The Dutch are not necessarily very pessimistic, but they do seem very blue. Denim, especially skinny jeans, are our informal national attire. It is amazing how there is a basic outfit that everyone wears, from teenager to women in their forties. Pick a random top (often in a subdued color), throw on a pair of skinny jeans and a pair of ankle boots and you are now dressed the same as 85 % of the Dutch female population.

Colorful Chinese – Not to be outdone, the Chinese often also have a basic outfit that everyone wears. It is basically called everything goes. Pair that t-shirt with bad English on a ripped pair of jeans, match it with lacquered shoes with pompons and a hat with ears. And it is funny that even though everyone is wearing very different combinations, it somehow looks similar because it is such an eccentric combination of clothes.

Relaxed attire:

Tricot tricks – Soft, stretchy and with every print imaginable. Tricot is something probably every Dutch woman has hanging in her house. Often with a funky print to give it that hip edge. Oftentimes tricot is very popular for wrap dresses, chique and comfy at the same time. Or so we like to believe.

Sleepwalking – Your pajamas. Or those house suits. Both are fine pieces of outerwear for your average Chinese. Whether you are going for grocery shopping, picking up your kids or going to the theater. Why would you trade in any of your comfort and not match your top and bottom?

Trendy attire:

Basically basic – Most Dutch are more interested in wearability and quality than following the latest trends. Sure, they might take a daring outing to fashionland once in a while and return with a tiger sweater or breathtakingly ugly sneakers. But hey, at least you can wear those and they are somewhat practical.

Impractically Instagram-ready – Korea and Japan dictate many of the fashion trends in China. This means that a lot is copied and a lot is combined differently than originally, since it is available so quickly. It also means that brands take much more risks when putting clothes in stores. I have seen sweaters accessorized with things that resemble cheerleader pompons. The Chinese understand that fashion and practicality are two different things.

The beginning of a not-yet-new year

2018 is here! Or rather, it is in fact the start of a new year according to all agenda’s, forms and word documents. However, China is a bit of an oddity in that sense.

Of course a large part of Asia and South-East Asia all celebrate Lunar New Year. The date which so happens to coincide with Valentine’s Day this year, which will surely heighten the fun for everyone. This means that New Year’s Eve is utterly uneventful, unfestive and unexciting. I remember that on December 31st there were exactly 3 bangs outside of my house, after which I went to my window to see that there were indeed no fireworks being set of.

Most Chinese also tend to be quite lackadaisical around ‘western’ new year. There is a (shockingly) large amount of people dat just go to sleep at 23 o’clock, not only parents and elderly. There are not really that many parties being held and as mentioned the fireworks are often very limited.

It always seems mystifying to me that you do end the year and start a new one, mainly noticeable because of the different number, but collectively decide to not celebrate. Instead, you keep track of a different calendar, with all these spcial days and names, and collectively choose to celebrate the new year on an entirely different day and for the heck of it also take 1 week for all the fun.

What is of course not lagging behind, is the commerce. This year the zodiac sing in the spotlights is the dog. And thus, although the year has technically not started yet, we see all these dog outfits, mugs, notebooks and calendars waiting to be bought. Furthermore, train tickets for the new year’s travel will also be on sale soon, which will inevitably lead to being unable to buy train tickets to even the most obscure places. Yes, the new year may not have arrived yet, but there is enough to remind us that it is indeed coming.

How much is in this?

Ready-made meals. In the Netherlands I could take pride in the fact I most often cooked myself. Now that I am too lazy, I can still say most food is sort of home-made. Or at least prepared in a kitchen?

This is of course not the whole story. I have recently started reading a book which does give more of an idea of the whole story. Of course most people with a marginal interest in food, would only deem it natural about half of the time. Especially if you see what is dished up on this side of the world.

China is a country with a long culinary history, like many Asian countries. However, the fact that there are really well-prepared, exquisitely flavored and beautifully presented dishes, does not mean you see them daily. In fact, it is quite funny that most restaurants use menus with pictures in them. The food is bound to disappoint in one way or another.

Balance is a delicate thing, and something that a lot of the things you might order in China are devoid of. Especially the Northeast region is famous for its large, heavily flavored dishes. Too salty, too sour, too sweet and too much. Order a drink in any cafe (whose service might vary, as described earlier) and it will be heavy on the sugar. Although I love my hot morning breakfasts, they are definitely not light. Fried, with a few heavy sweeps of soy sauce marinade and spicy peppers.

So the disbalance that I sometimes experience daily here, is definitely one of the reasons for doing a bit more sports. It is kind of paradoxical that on the one hand I eat more varied here, since I could not be bothered to make many of the dishes I eat myself, but not necessarily healthier. Whereas in the Netherlands you can feel a bit more controlled over your sugar intake for instance, that is almost impossible here. I have even heard people complaining that the toothpaste is too sweet. Sweet tooth would be the perfect brand name for that one!

You have a funny sense of humor

Truly, how many times do we say that we like or do not like someone because of her or his humor? Certainly, there are those among my friends and other people I know with whom I share my jokes or do not. And then there are of course those who just laugh about anything anyway (you know who you are!).

But to be honest, humor is something that is really culturally specific. I have often said things in an ironic or sarcastic manner, such as “Why would it be that way, huh?” or “We know what they are doing with that…” Having an honest answer or receiving honest questions to these rhetoric sayings always puts me off a little.

At the same time, I have watched some Chinese television where I either find most jokes not funny or plainly do not understand. The last situation expecially occur when it is traditional Chinese cabaret (相声) or something related to traditional opera etc. I have literally watched twenty minutes of this programme where whole comedy troupes compete, are allegedly very funny, but it does not really come across.

A thing that is quite funny, are Chinese puns. I was going on a trip with some friends recently and saw a Chinese shop called 非常稻, the English translation being Very Rice. Where the English version is literally a wordplay, the Chinese spoke a bit deeper to me. It reminded me of the first sentences of the Daodejing, the sacred text of Daoism. This sentence in Chinese is道可道非常道, which in a way can be translated as “The Way that can be expressed is not the everlasting way.” Although this does not have a direct link to rice bowls (which is really what the restaurant sold), it is still quite clever.

This different use of the first sentence of the Daodejing also reminds me of a short play I did while in university. But that is something to be told another time.

Wat een weer is het weer

Belangrijke aankondiging: Ongeveer sinds mei 2017, is het vandaag weer eens voor het eerst onder de 20 graden in Peking. De winterjassen mogen weer tevoorschijn komen, de deken kan weer op het bed en poes kan weer een dikke vacht gaan groeien.

Alle gekheid op een stokje, het scheelt wel weer een graad of 10 met de temperatuur van gisteren. Deze stijgingen en dalingen horen bij het leven in Peking (naast de andere ups en downs die je al beleeft). Een van de redenen waarom het meer zin heeft om het weersbericht wat actiever te volgen.

Een andere reden is natuurlijk de luchtkwaliteit. Over het algemeen laat ik me er graag op voorstaan dat het weer me niet zoveel uitmaakt. Warm, koud, droog, nat het is allemaal relatief nietwaar? Maar sinds ik in China ben, volg ik het toch vrij actief. Of er zit in ieder geval wel wat meer urgentie achter de vraag: Wat voor weer is het vandaag?

Nu lijkt de gemiddelde Nederlander toch wel vrij gefocust op het weer. Misschien komt het door het (vermeende) gebrek aan zon dat in (delen van) ons land geldt. Het stereotype dat Nederlanders gelijk naar buiten gaan bij de eerste zonnestralen, is in ieder geval zeker voor een groot deel waarheid.

Uiteraard is het weer in Nederland natuurlijk ontzettend mild. Met een beetje geluk komt daar verandering in als de klimaatverandering een beetje meewerkt, maar vooralsnog zijn het vooral milde winters en zomers, nat het hele jaar door. Daar ben je in Peking mooi vet mee, met behoorlijk koude winters, snikhete zomers, een regenseizoen (dat zich dit jaar goed laat gelden), reguliere windvlagen uit Mongolië en haast non-existente herfsten en lentes.

En dat is dan enkel wat het weer doet, de omgeving past zich daar ook nog op een andere manier op aan. Dik ingepakt in de winter, dik ingepakt in de zomer. Ijskoud in elk overdekt etablissement in de zomer, snikheet in de winter zodat je bijna je zomerkleding weer aan wilt trekken. Kortom, naast het leven, zorgt het weer ook voor genoeg spanning en vermaak.

How to get old really quickly

No, not your Facebook timeline. Nothing happens on there anyway, especially when you are in China.

So, a while ago I had a talk with a friend of mine on relationships, age, marrying children and such a future that many people envision for themselves. We already both agreed it would not happen in our foreseeable future, you can read a previous Dutch post for more on that, but there are of course different views on the course of life. Specifically, in China where many people seem to be 5-10 years younger than they are. So this results in seeing women walking around your age with babies or children of age 4 or even older. And parents who would seem quite old with a little kid, but quite young again when they turn out to be the kid’s grandparents. It was not for nothing that I had the idea you could only become a grandmother or father once you were over 70 years old.

But not only do people tend to get kids a bit earlier here, there is more pressure earlier to get kids too. My friend and I based it off a timeline, in which people’s views change quite quickly and radically within a few years. It basically goes like this:

1. 18-21 years old

You are still young and innocent, studied long and hard to get into your university and need to focus whole-heartedly on your studies. Do not waste your time on such frivolous activities like dating or partying. You are still young. You will find love once you are ripe for it.

2. 22-24 years old

Okay, you are done with university, found a good or otherwise stable job. It is now time to actively think about the next steps. You cannot stay alone for the rest of your life of course. And your parents and family is also not getting younger as years pass by. Find that partner you want to stay with the rest of your life and make your life complete.

3. 25-27 years old

You have worked for a while now and probably saved up quite some money. What are you going to spend it on without spouse and a house? You are missing out and very quickly, your family will be too. Youth is fleeting and your parents’ worries will only increase. Is that what you want them to feel?

4. 28-30 years old

It is too late. You are old and need to settle down as soon as humanly possible. You might have a good job, a fun life and be an interesting person in general, but it just does not cut it. Do you not want your parents to know their grandchildren? Who is going to want you at this age? Who will take care of you once you are old? In short, you are a failure.

Opvoeden doe je samen

Okee in Nederland hebben we een zorgmaatschappij. Dat betekent dat we voor elkaar zorgen en dat de overheid ook een duit in het zakje doet. Nederlanders in het buitenland met visumproblemen helpen, zorgen dat iedereen naar school kan of een toegankelijk gezondheidssysteem.

In China doet de overheid ook duiten in het zakje. Sterker nog, het zakje, de duiten en de hand die ze erin doet zijn ongetwijfeld allen eraan gelieerd. Economie, kunst of religie heeft allemaal een politieke component hier. Maar ook in het dagelijks leven kom je de overheid geregeld tegen. Spandoeken met motiverende teksten, borden met waarschuwingen of de minilegers aan bewakers, politie en soldaten die overal rondlopen.

En iedereen doet mee, beroemd of niet. Ik heb op dit moment geen televisie, maar toen ik nog wel eens tv keek, kwamen regelmatig opvoedkundige reclames voorbij. Een dame die kanker overleeft en er weer bovenop komt dankzij de blije, invoelende vrijwilligers. Kinderen die alleen maar grijze tekeningen maken van hun omgeving door alle vervuiling om hen heen. Maar alles wordt op magische wijze opgelost. Door gehoorzame burgers, vreedzaam beleid met dank aan de overheid.

Recentelijk zijn ze ook begonnen met het afspelen van korte clips in de bioscoop voor de film. Er worden sowieso zeilen bijgezet om iedereen in het gareel te krijgen als er belangrijke zaken aankomen. Partijcongressen, machtswisselingen of interne spanningen bijvoorbeeld. Kosten noch moeite worden gespaard om iedereen mee te krijgen. Internationale Chinese beroemdheden mogen de partijboodschap verkondigen, meneer Xi is ineens in de kleinste dorpjes te vinden en je VPN is ineens supertraag.

Op een licht anarchistische buitenlander zoals mezelf, werkt dit behoorlijk op de lachspieren. In Nederland werken de partijspotjes al voor geen ene moer. Politici die ineens bereikbaar lijken, samen naar een betere wereld toewerken. Natuurlijk moeten we dat doen en een beetje samenwerking met de overheid kan geen kwaad. Maar opvoeden, daar hebben mijn ouders al genoeg tijd aan besteed. Daar heb ik de overheid nou net niet voor nodig.

Would you like some service with that?

Service in China is a double-edged sword. On the one hand, things are possible here that are totally unacceptable in the Netherlands. On the other hand, things are impossible here that are generally accepted in the Netherlands.

Pro’s:

Calling a waiter or waitress – Admittedly, this is not as common anymore as before. The rise of Western-style restaurants also brings with it the usual struggles to attract someone’s attention. But there are still plenty of establishments where you will hear a “FUWUYUANR” regularly in between all the other conversations. I highly prefer it to side-eyeing, cheerleader-waving or raising-your-hand-up-as-if-you-know the answer motions.
Making a mess – Whether it is yourself or the table, it is almost always accepted without any comments. Bones, fish grates, shells are all nasty and troublesome, but at least you can easily get them out of your sight by just dispensing them on the floor. Provided your hand-eye coordination is reasonable and you do not accidentally hit yourself.
Free refills – I remember that there was still a discussion in the Netherlands if you could get free tap water. Also, if you order a cup of tea in most restaurants or coffee tents, you will have to pay the full price again for a second cup of steaming water in which you will use your first teabag. Not so in China. In most places you can refill water and tea endlessly until you feel uncomfortable about having had more free than paid drinks throughout your stay.
Your living room from home – Unless it is really crowded, you can generally lounge the entire afternoon in one spot. Order one drink and refer to the point above to make sure you are hydrated throughout your stay. Most waiters will only approach you to refill your glass, or ignore you. They are also very skilled in doing that.

Cons:

Service without a smile – Some jobs can be very boring or mind-numbing. And you can see it right of their faces. People will serve you with as less interest in you or their job as possible. Not looking at you, doing only the bare minimum and certainly without a smile. In that way, many Chinese do look alike.
Working is optional – I remember that for most of my jobs in the Netherlands, there are quite strict rules about when to use your phone. Not so much in China. Whether there are any clients or not, whether chatting or watching a drama, everyone is certainly not focusing on you.
Inefficiency – I already mentioned that there are often a lot of people working anywhere and a large part of them are doing nothing. It is a bit similar to my instructions for working at a Chinese Japanese restaurant. Also, when a question is asked, they will be sure to not do anything directly but for example inquire if you are sure that you want what you asked for.
Passivity – The customer is king is still sometimes the case in China. But that also means that any (illegal) smokers, irritating children, drunken men or screeching women will be accepted and not reprimanded. Jumping in front of you in the line? Pushing you in or out the subway? Being polite or not? It is all accepted as part of life.

Oud en ongetrouwd

Ja, ik kan wel grappen en doen alsof ik het niet serieus meen, maar bovenstaande slaat toch allereerst op mezelf. Nu ik nog op het midden tussen 25 en 30 zit, kan ik nog meedoen met iedereen die 30 als het rampgetal ziet. Waarop je gelijk een fossiel wordt en prompt versteend op één plek komt te zitten, vastgeketend door werk, gezin en verplichtingen.

Hoe de werkelijkheid in elkaar zit, zullen we vanzelf merken. Maar in China zou voor mij natuurlijk de ramp allang zijn begonnen. Gelukkig kan ik me ervan verzekeren dat mijn ouders daadwerkelijk grappen als ze over huwelijksadvertenties of blind dates beginnen. Zoals tegenwoordig steeds breder bekend, ligt die situatie in China wel anders.

Zelf ben ik nooit zozeer geïnteresseerd geweest in het huwelijk. Misschien had het ermee te maken dat mijn moeder geen sprookjestrouwjurk in de verkleedkist had liggen, maar een hippie-achtig fladderkleed. Mijn barbiepoppen heb ik nooit met elkaar laten trouwen, hoewel ze volgens mij wel vreemdgingen. Wel zo gemakkelijk als je geen trouwjurk hebt, maar wel een sappig verhaal wilt vertellen.

In het dagelijks leven word ik zelden gevraagd of ik getrouwd ben. Kennelijk weet ik mijn ongetrouwde status vrij waarheidsgetrouw over te brengen. Maar de frequentie waarmee de woorden huwelijk en trouwen vallen in de gesprekken die ik voer, is behoorlijk hoog. Per toeval zijn de meeste van mijn vrienden niet getrouwd en is vaak ook nog niet aan de randvoorwaarden (stabiel inkomen, huis, partner) voldaan. Er zijn echter zeker (toch vooral) dames die op zoek zijn. Vanwege intrinsieke en extrinsieke motivaties.

Hoewel trouwen in Nederland misschien minder prominent in de gesprekken voorkomt, is het hebben van een partner wel degelijk een bepaalde verwachting. Ondertussen ben ik al meer dan 5 jaar partnerloos (hoewel ik nu 1 jaar samen ben met mijn kat, we hebben elkaar goed leren kennen) en het is opvallend hoe hier tegenaan wordt gekeken.

Ongeacht of het in China of in Nederland is, meestal wordt er vanuit gegaan dat je doel toch is om met iemand samen te zijn. Ik heb wel meerdere keren gehad dat ik zei: “Ik heb geen vriend of vriendin.” en dat de ander zei: “Zo iemand als jij vindt snel genoeg iemand.” Een soort verkapt compliment. Het klinkt een beetje alsof een gedachte als “Ja je bent wel een leuk persoon, maar zonder partner toch niet echt compleet hè.” erachter zit.

Nou ben ik niet de gehele tijd vrijwillig alleen geweest, maar het vreet ook niet zozeer aan me dat ik het heel actief probeer te veranderen. Waarschijnlijk is dat een van de redenen waarom er nog geen rij voor mijn deur staat met kandidaten om te beoordelen. Voorlopig houd ik het bij 1 kat. Als dat aantal ooit groeit tot 5 of meer, dan is het misschien tijd om eens verder te kijken.