Hot as hell

The sun has been here longer than we have. It is also burning hot. The sun itself is, but also here on earth. Yes, of course we created this ourselves. With all the conveniences, low costs and high risks we want and take, this was bound to happen.

Everyone here already got around mostly covered when the sun shone. Large visors, long sleeves and pants, gloves, masks and hats. There are also images of other countries, basking in sunlight. Men and women in long, wide gowns. Most of us here wear pants. Seemingly the only difference would be that the sweat touches your thighs instead of the fabric in between.

Moving outside in broad daylight is becoming increasingly dangerous. The sun is literally scorching these days. The pavement is so hot that water literally instantly turns into steam and you could actually bake anything on it. That is, if it would be kept clean.

And even in these circumstances, there are more than enough people still working outside. Shuffling leaves together in the shade so that they do not start a fire. Watering the plants in the shadow or keeping an eye on the traffic from under a parasol. That is just as effective as it sounds.

It is said that several cities with extremely hot summers exist which were called ‘ovens’ before. Currently, all cities are real ovens. The concrete sucks up the heat and it permeates every structure. Steel pots and pans do not even need to be put on the gas anymore. We can just cook in them on the balcony if we wear fireproof gloves.

The well-of, rich people leave the city en mass during this time of the year. Pictures of luscious green fields, wide blue seas and bare skin flood the social media. But even outside the cities, temperatures are still at an all-time high. It makes censoring for nudity very easy, showing that much bare skin can simply lead to burns and is thus very rare.

Windows have since long been covered. It is still strange to wake up in the morning, seemingly at dusk. Before, you still had commercials where people opened their windows in the morning and let the sunlight in. Half of my stuff would directly catch on fire if you would do that in my room now.

There also used to be a buzz of insects outside when it was really hot. Old series on television would have that playing on the background to symbolize how hot it is. Apparently, if you go even hotter it turns quiet. Eerily quiet. Everyone seems to move in slow motion. The weight of the heat is instant whenever you go outside. Life is slowly turning into a real child’s play. Only move from shadow to shadow, step into the light and it is game over…

Samenwerking tussen hoofd en gevoel

Eigenlijk zouden ze het ondertussen wel onder de knie moeten hebben. Zo’n hoofd dat zegt: Dit gaan we doen!’ En een geruststellend gevoel dat dan gelijk meegaat en ‘Ja!’ zegt. Of als ja aanvoelt dan. Maar zo gemakkelijk is dat toch niet, samenwerken met jezelf. En dan kun je 30 keer per minuut ademhalen (want dat ontspant), dingen opschrijven in hanepoten (en vervolgens gefrustreerd raken over je eigen handschrift) of jezelf stevig toespreken (klinkt toch niet zo heel erg overtuigend).

In China wonen helpt eigenlijk niet erg bij dit proces. Veel Aziaten en ook de Chinezen excelleren juist in de scheiding tussen hoofd en gevoel. Daarom kunnen mensen zich in het weekend naar kantoor slepen als een vakantie gecompenseerd moet worden; staan ze toe dat ouders in het park naar de huwelijksmarkt gaan om hen aan een partner te helpen; kopen ze een hele winkel (of een heel vliegtuig) leeg om hun omgeving tevreden te stellen.

Nu rijst natuurlijk de vraag, in hoeverre is dit een probleem? Hoeveel kun je hier als buitenlander, de mindfullness tientallen jaren opzuigend, mee omgaan? Of wie weet, zelfs van leren?

Wat dat betreft is het een vrij paradoxale omgeving, waar wij hoofd en gevoel liefst zoveel mogelijk scheiden professioneel, maar combineren privé, draaien de Chinezen het precies om. Zo kan het zomaar zijn dat een Chinees van baan verwisselt vanwege baas of collega’s, maar braaf iedere keer met Chinees Nieuwjaar naar huis blijft gaan, ook al weet zij/hij wat voor spervuur aan vragen, eisen en ruzies dat meestal oplevert.

Waarom verschillen dit soort zaken altijd per cultuur en per persoon? Kijk ik naar mijn kat, dan is het leven gemakkelijk. Hoofd en gevoel werken niet alleen samen, maar lijken gewoon één. In dezelfde woorden te vangen. ‘Mens ik heb honger.’ ‘Waarom geef je mij geen eten?’ ‘Ben je nu pas thuis?’ ‘Ik ga op je springen alsof je een springkussen bent.’ ‘Het is tijd om te doen alsof mijn staart niet aan mij vast zit.’

Zeker ook iets voor te zeggen, dus ik hanteer voortaan in China kattengedrag. Op likken en brokjes moet ik nog wat oefenen. Op dat hoofd en gevoel ook wel trouwens.

Daar wordt een mens blij van

Natuurlijk specifiek een mens genaamd Li-Anne. Met het nieuwe jaar net begonnen, uiteraard vol goede moed, is het niet verkeerd een soort februari-evaluatiemoment in te richten. Zeker voordat de Valentijnsdagpromoties weer keihard beginnen en ik op iedere hoek van de straat geconfronteerd wordt met kaarten, chocola en cadeaus die ik aan niemand stuur en van niemand krijg. Behalve mijn ouders natuurlijk. Of nee, laat maar. Daar heb ik ook al 5 jaar geen Valentijnskaart meer van gekregen.

Maar er zijn ook dingen op te noemen, zeker in China, waar ik wel blij van wordt. Zoals:

  1. Hotpot
  2. Japans eten
  3. Jianbing
  4. Baozi
  5. Peking eend
  6. Bubble tea
  7. Caramel latté (met extra suiker want ik ben geen koffiedrinker)
  8. Mala Xiangguo
  9. KFC Old Beijing Wrap
  10. Chinese thee (die je tot het oneindige kunt bijvullen, JA!)

Oh, je wilde dingen weten die niet met eten te maken hebben? Zeg dat dan!

  1. Frisse lucht (nu al bijna 3 weken lang met Chinees Nieuwjaar. Adem in, adem uit)
  2. Fietsen in de frisse lucht (ik blijf toch een ((nep))Nederlander)
  3. Rondlopen in de hutongs (voor een zeldzaam moment van rust)
  4. Met mijn kat series/films kijken (voor een zeldzaam moment van rust)
  5. Mensen over de vloer hebben net nadat ik heb schoongemaakt (waarna dat laatste weer opnieuw kan beginnen)
  6. 1,5 uur lunchpauze hebben (want in China eet ik praktisch altijd 3 keer per dag warm, JA!)
  7. Chinezen die ongeacht de gelegenheid, plaats en tijd altijd eten meenemen
  8. Met gezelschap in een koffietentje hangen en in hard Nederlands op alles commentaar geven
  9. Doen alsof ik Chinees ben en ook zo worden behandeld
  10. Eindeloos in bed liggen, rollen, zitten, werken en eten omdat ik een tweepersoonsbed voor mij en mijn kat alleen heb.

En het is bijna weekend. Dat wordt pas echt genieten!

Hoe een dag door te brengen zonder iets te doen?

Horen we het niet allemaal? Zeggen vrienden niet regelmatig: ‘Vandaag ga ik eens lekker helemaal niets doen!’ Of die traditionele zin: ‘Ja, even bijkomen, niets doen, genieten…’ Maar in het huidige tijdperk kunnen we allemaal wel wat hulp gebruiken. Hoe gaat dat nu, niets doen? Op de eerste dag van het nieuwe Chinese jaar, breng ik het antwoord!

Voorbereiding

  1. Het is belangrijk om dit soort dingen aan te kondigen. Mogelijk te herhalen bij zoveel mogelijk mensen.
  2. Bedenk in je hoofd het scenario. Denk aan blauwe luchten, groene grasvelden, wind door je haar, kabbelend water in de buurt. Het gaat om de stemming, niet om de werkelijkheid.
  3. Doe heel veel de dag ervoor, nuttig of niet. Het helpt om laat naar bed te gaan, (belachelijk) veel te eten, maar beter niet (belachelijk) veel te drinken want dan wordt het een dag niets doen met een kater. Daar heb ik geen tips voor.
  4. Zorg ervoor dat de ruimte(s) waarin je de dag gaat doorbrengen aangenaam zijn. Niet dat alles spik en span moet zijn, grote kans dat je toch haren achterlaat waar je ook gaat, maar wel fijn als je met blote voeten of minimale kleding kunt lopen zonder uit te hoeven kijken of schroom.
  5. Absorbeer ieders jaloezie en aanmoediging voor de grote dag.

Uitvoering

  1. Blijf in bed liggen. Tenzij je per ongeluk op de bank in een oncomfortabele positie in slaap bent gevallen. Ga dan in bed liggen.
  2. Negeer zoveel mogelijk alles en iedereen dat je op andere gedachten probeert te bedenken. Een kitten die je in de keuken hebt opgesloten bijvoorbeeld en keihard mauwend aangeeft dat zij wel graag iets wil doen. Stel prioriteiten.
  3. Sta op een gegeven moment op uit bed om enkele basisbehoeften te vervullen. WC, drinken, eten kitten tevreden stellen, laptop halen en aanzetten etc.
  4. Breng zoveel mogelijk tijd door op 1 plek. De mens mag dan geen winterslaap houden, we kunnen wel eens in de zoveel tijd minstens 1 dag doen alsof.
  5. Doe wat niet-essentiële klusjes tussendoor zodat je wel een goed gevoel hebt over je nietsdoen-dag. De was, kat te eten geven, vuilnis buiten de deur zetten.

Tips

  1. Ter extra ontspanning is een huisdier erg nuttig. Let er echter op dat dit ook averechts kan werken. Vooral jonge dieren doen graag iets, dus voor je het weet ga je daarin mee.
  2. Zorg ervoor dat het geluid zoveel mogelijk geminimaliseerd of aangenaam is. Voor zover je daar controle over hebt (achterstallig boren in de ochtend, praatgrage beestjes).
  3. Draag comfortabele kleding, ongeacht of het veel of weinig is (indien de omgeving waarin je je bevindt dat toelaat).
  4. Eet en drink genoeg. Laat dit soort dingen zoveel mogelijk naar je toekomen. Zelf dingen maken heb je nog genoeg tijd voor op andere dagen.
  5. Knuffel met mensen, of dieren. En praat online of in persoon tegen ze (afhankelijk van je nietsdoen-kledingstijl). Stel uitgebreid tentoon dat je niets aan het doen bent, dat je als normaal persoon deze bewuste keuze hebt gemaakt.

Wees er trots op dat je niets kunt doen! Velen missen deze broodnodige vaardigheid in het leven.

Want een goed begin is het halve werk

Hmmm bloggen, over alles. Dat is toch wel anders dan een reisverslag, een achtergrondartikel of een universiteitsblog.

Eigenlijk sta ik mezelf er wel op voor dat ik gedisciplineerd ben. Ik drink en rook niet, doe geen drugs, sport braaf een keer of 3 à 4 per week en eet eens per week een appel. Maar op de een of andere manier is het altijd moeilijk om een ritme te houden met dingen die je leuk vindt. Schrijven dus. Ik heb mezelf al ontelbare keren voorgehouden eens goed te gaan zitten voor een artikel. Om maar niet een blog te starten want dat stokt binnen de kortste keren (verwijst naar reisverslag hierboven). Me onder andere mensen te scharen zodat ik extra motivatie heb om te schrijven.

Maar wie weet komt het dit keer allemaal goed. Een nieuw jaar, een nieuw begin en zoveel indrukken om te beschrijven, die ik beter hier kan neerpennen omdat ik mijn eigen redacteur ben. Hopelijk bezorg ik mezelf snel en regelmatig een beetje werk :)!

First things first.

Na een tijdje de verleiding te hebben weerstaan, begin ik toch maar een eigen blog met naam in titel enzo. Ik ben eigenlijk altijd van mening dat het veel prettiger is om voor anderen, met anderen, onder anderen te werken. Als je het zelf moet regelen, is een zekere discipline nodig, die niet altijd aanwezig is.

Maar zulke dingen kunnen dus getraind worden, vandaar dit blog. Over China en meer. Hartstikke leuk, komt dat lezen!